تنها يك درخواست از مسوولان به بهانه روز خبرنگار

چند سالي است كه واژه خبرنگاري را در كنارم به يدك مي كشم و فكر مي كنم همين چند سال البته كوتاه برايم بس باشد تا مشكلات ، معضلات و مزيت هاي حرفه پر سر وصداي خبرنگاري را حس كنم.خبرنگاري يعني شادي ، غم ، هيجان ، استرس ، تهديد ، تقدير ، اخراج، بي پولي و ...

برخي افراد كه سنخيتي با مطبوعات ندارند و از خارج كه روزنامه ها را ورق مي زنند اعتقاد بر اين دارند كه حرفه خبرنگاري بسيار سهل و آسان است و به همين دليل هم تا بيكار مي شوند و يا ازمادرشون قهر مي كنند به فكر اين مي افتند كه بروند و در حرفه خبرنگاري مشغول شوند اما هنگاميكه وارد عرصه خبر مي شوند متوجه پيچيدگي هاي خاص و مشكلات اين حرفه پر دردسر مي شوند و ترجيح مي دهند كه همان بيكار بمانند تا بخواهند به خبرنگاري بپردازند ولي عده اي هم عاشق اين كار هستند و با توجه به اينكه رشته تحصيلي شان مرتبط با روزنامه نگاري نيست وارد مطبوعات مي شوند و گاها هم تبديل به روزنامه نگاران موفقي مي شوند .

حال با اين اوصاف سطور بالا مقداري هم به روز خبرنگار كه در شرفش هستيم مي پردازم .

خبرنگاران كه هيچ حامي سر پناهي در جامعه اي با اين وسعت ندارند تنها 17 مرداد است كه باعث شده است كه مسولان و جامعه مقداري به اين قشر زحمت كش جامعه توجه كنند آنهم تازه اين اتفاق ميمون چند سالي است كه رخ مي دهد و قبل از ان خبرنگاران حتي همين روز را هم نداشتند . خدا پدر شهيد صارمي كه باعث و باني نامگذاري روزي به نام روز خبرنگار شد را بيامرزد كه اگر او نبود فكر كنم هنوزم كه هنوزه قرار نبود روزي به نام روز خبرنگار نامگذاري شود .

خبرنگار آنگونه كه از اسمش پيداست مامور انتقال صحيح اخبار و مشكلات كشور به اقشار مختلف جامعه است ولي متاسفانه در كشور ما خبرنگاران بسيار مظلوم واقع شده اند و اين آزادي عمل را براي اطلاع رساني صحيح ندارند و با مانعي به نام سانسور مواجه هستند كه گاها اين سانسور باعث تنزل كار خبرنگار مي شود و يكي از دردهاي اساسي اين دوره زماني براي اهالي رسانه ها است . از اين بابت هم يك درخواست را به عضو كوچكي از جامعه مطبوعات به مناسبت روز خبرنگار از مسوولان امر مطرح مي كنم و تقاضا دارم كه اگر واقعا امكان دارد مقداري فضاي رسانه اي كشور را بازتر كنند و همواره سعي شان بر اين باشد سانسور و فشار بر رسانه ها براي انعكاس اخبار در كشور عزيزمان برچيده شود.

 

 

 

خاتمی می آید اگر ...

 

 

 

 پس از خروج کامل اصلاح طلبان از حاکمیت در شهریور 84، آنها مجددا با تجدید قوا واصلاح برخی روش ها با تشکیل ائتلاف اصلاح طلبان برای انتخابات سوم شوراها، استارت ورود به حاکمیت از طریق دموکراتیک را  مجددا زدند و مقداری هم در اين امر موفق عمل كردند و توانستند وارد شوراهای اسلامی شهر و روستا شدند.

 

با این موفقیت نسبی اصلاح طلبان در انتخابات شوراها ، مرحله دوم برای آنها انتخابات مجلس هشتم تعریف شد و ائتلافی دیگر با همت خاتمی شكل گرفت و تعدادي از فعالان اصلاح طلب  برای حضور در انتخابات ثبت نام کردند اما تنها تعداد اندکی توانستند از فیلتر شورای نگهبان عبور کنند و وارد عرصه انتخابات شوند.

 

با این بضاعت در عرصه انتخابات مجلس اصلاح طلبان توانستند حدود 70 نماینده را وارد مجلس کنند که این تعداد در مقابل ورود اصلاح طلبان به شوراها بسیار کمتر بود. به عقیده تحلیل گران انتخابات مجلس مقدمه ای برای انتخابات ریاست جمهوری است و جبهه اصلاحات نیز از این رو با تمام کم لطفی ها پر شور و با حضور حداكثري  وارد صحنه انتخابات مجلس هشتم شد تا بتواند با پیروزی نسبی در انتخابات مجلس هشتم راه انتخابات ریاست جمهوری را هموارتر کنند که در عمل این اتفاقرخ نداد و یکی از شروط خاتمی برای بازگشت داشتن حداقل 100 نماینده در مجلس بود که این امر محقق نشد. شايد اگر اصلاح طلبان امروز 100  نماينده در مجلس داشتند تصميم گيري خاتمي براي بازگشت به پاستور با ترديد همراه نبود .  

 

بعد از آنکه مرحله دوم انتخابات مجلس هشتم پایان یافت و پرونده مجلس هشتم بسته شد، نگاه احزاب و گروه های سیاسی هر دو جناح تاثير گذار کشور به سمت انتخابات دهم ریاست جمهوری رفت و از آن زمان  این موضوع بحث داغ احزاب با رسانه هاي گروهي  است.

 

یکی از همین بحث های داغ در میان اكثريت اقشار جامعه و به خصوص  جریان اصلاحات موضوع آمدن یا نیامدن خاتمی است كه اكنون تبديل به دغدغه اصلي آنها شده است و اکثریت اصلاح طلبان بر این عقیده استوار هستند که اگر رییس جمهور سابق پا به عرصه انتخابات ریاست جمهوری بگذارد، آنها قطعا بر سر معرفی یک کاندیدا به اجماع خواهند رسید و همچنين ويژگي ديگر خاتمي راي آوري او در ميان اقشار مختلف جامعه است . به همین دلیل هم در ماه های گذشته فشارهای زیادی از سوی احزاب، گروه ها، جوانان ، روزنامه نگاران  و...  براي كانديداتوري خاتمي وجود داشته است اما او تا كنون تصميمي براي آمدن ندارد اعلام آمدن یا نیامدنش را همچنان به آینده  و موکول می کند و این بحث را مطرح می کند که آمدنم بستگی به شرایط کشور دارد.

 

در اینجا این سوال مطرح است که چرا پس از 4 سال باز اصلاح طلبان باید سراغ رییس جمهوری روند که 8 سال حضور در پاستور را تجربه کرده است و هر چه در چنته داشته است در این 8 سال رو کرده است و چرا اصلاح طلبان در این 3 سال که خارج از حاکمیت بودند نتوانستند یک فرد جدید را برای انتخابات ریاست جمهوری مطرح کنند؟

 

این سوالات ضعف هایی است كه در جريان اصلاحات وجود دارد و دوستان اصلاح طلب باید پاسخ روشنی به آنها بدهند. اما از این موضوع که گذر كنيم  بحث کاندیداتوری خاتمی همچنان در فضای سیاسی کشور سوژه داغ رسانه ها است  و هر روز هم فشارها به خاتمی برای کاندیداتوری از سوی احزاب و اقشار مختلف جامعه بیشتر و بیشتر می شود.

 

عده ای معتقدند که خاتمی می تواند کشور را نجات دهد گروهی دیگر هم معتقدند که خاتمی اگر بیاید کار فوق العاده اي نمی تواند انجام دهد و نباید از او انتظار کولاک داشته باشیم. با این حال جوانان و روزنامه نگاران اصلاح طلب هم بسیار از آمدن خاتمی استقبال می کنند و با فراخوان های اینترنتی و برگزاری تریبون آزاد سعی در جلب نظر خاتمی برای حضور در انتخابات دارند.

 

اما در شرایط فعلی که برگزار کنندگان انتخابات ( مجري و ناظر) یکدست هستند، آیا صلاح است که خاتمی بی گدار به آب بزند و از الان بگوید  که می آیم یا نمی آیم؟ در همین چند ماهی که بحث کاندیداتوری خاتمی مطرح شده است، تخریب های رسانه ای رقیب بر علیه خاتمی شروع شده است دولت نهم  براي تخريب خاتمي از ظرفيت خبرگزاري رسمي جمهوري اسلامي كه بايد مواضع رسمي كشور را اعلام كند استفاده مي كند  و اگر خاتمی اعلام کند که می آید این تخریب ها قطعا  به اوج خودش خواهد رسید و قاعدتا خاتمي در صورت حضور بايد پيه اين تخريب ها را به تنش بزند.

 

تجربه هاشمی رفسنجانی در انتخابات نهم ریاست جمهوری باعث شده است که خاتمی برای بازگشتش دچار تردید شود و از اینرو یک شرط اساسی برای اصلاح طلبان تعیین کرده است و آنهم تضمین سلامت انتخابات است زیرا به عقیده سیاسیون، عملکرد دولت نهم در برگزاری دو انتخابات گذشته مقداری شبهه انگیز بوده است و این امر نگرانی خاتمی را در پی داشته است و تا زمانی  که این نگرانی اش برطرف نشود، قطعا پا به عرصه انتخابات نخواهد گذاشت و اگر اين تضمين وجود داشته باشد خاتمي خواهد آمد.

 

دغدغه ديگر خاتمي اين است كه اگر كه بيايم و در انتخابات هم پيروز شوم با اين وضعيتي كه در 3 سال گذشته در  كشور وجود داشته است آيا مي توانم كار مثبتي براي مردم كنم يا نه ؟ از اينرو مشاوران و نزديكان خاتمي در حال بررسي اين دغدغه خاتمي هستند تا ببينند با توجه به شرايط موجود آيا خاتمي در صورت پيروزي در انتخابات مي تواند كار مثبتي براي مردم انجام دهد يا خير و اگر اين دغدغه خاتمي هم مرتفع شود احتمال آمدن او بيشتر از نيامدنش است.

 

در شرایط حال حاضر همانطور که خاتمی در جمع اصلاح طلبان یزدی عنوان کرده که تصمیمش را برای حضور در انتخابات گرفته  است  اما در آینده اعلام مي كند .آنچه از سخنان اخير خاتمي برداشت مي شود  تصمیم بر نیامدن است مگر آنکه در ماه های آینده اتفاقاتی رخ دهد تا نگرانی های خاتمی برای حضور مجدد در انتخابات دهم رياست جمهوري  رفع شود تا  او تصمیم بر آمدن بگیرد.

 

با اين وضعيت موجود  كه خاتمي هم وعده زمان آینده  را براي اعلام نظر قطعي اش براي حضور در انتخابات  مي دهد به نظر مي رسد كه  اصلاح طلبان حداقل تا 2 الي 3 ماه آينده بايد منتظر خاتمي باشند تا علامت سوال از كنار واژه آمدن يا نيامدن خاتمي به كنار برود.