سید ، برای ایران و اصلاحات تا خرداد بمان

همان قدری که در ساعت 18:59 دقیقه  روز سه شنبه بیست بهمن ماه هواداران خاتمی و اصلاحات سر از خوشحالی به دلیل اعلام حضور خاتمی در انتخابات  نمی شناختند ، نقطه مقابل این  اتفاق نیز در ظهر یکشنبه بیست و پنجم اسفند ماه برای آنها اتفاق افتاد و شادی آنها را تبدیل به غم و اندوه کرد.

خاتمی ظهر روز میلاد رسول اکرم حامیانش را فراخوانده بود تا مقداری در خصوص شرایط انتخابات بعد از حضور میرحسین برای آنها سخن بگوید .

هنگامی که خاتمی در حال سخن گفتن بود جوانان حامی او بارها و بارها خاطره اشک ها و لبخند ها را در ذهن ها تجسم کردند .سخنان خاتمی بوی رفتن می داد و با اینکه علنا نگفت که انصراف خواهد داد ولی از مضمون سخنانش می توان برداشت کرد که رفتنی است .

سید که از ابتدا علاقه ای به آمدن نداشت و معتقد بود که آمدن او هزینه های اصلاحات را بالا می برد و توسط گروه های به اصطلاح فشاری همچون پویش ، یاری و ستاد 88 به آمدن رضایت داد ، به نظر می رسید که دنبال بهانه ای بود که کنار بکشد و اعلام کاندیداتوری غیر منتظره میرحسن موسوی خط بطلانی بر همه آرزوه های دوستداران او کشید تا اینکه او عزمش را برای رفتن جزم کند .

خاتمی قبل از اعلام کاندیداتوری اش بحث یا من یا میرحسین را مطرح کرد و دیدارهایی را هم با مهندس موسوی انجام داد و تا قبل از زمان اعلام کاندیداتوری اش تمام تلاشش را کرد تا مهندس را ترغیب به حضور کند اما از آنجایی که میرحسین هنوز به جمع بندی نهایی نرسیده بود وعده اردیبهشت ماه را به خاتمی برای اعلام کاندیداتوری داد و او خودش قبای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری دهم را بر تن کرد و با جدیت وارد صحنه شد .

برخی از اخبار غیر رسمی حکایت از آن دارد که خاتمی در روز بیست بهمن که اعلام کاندیداتوری کرد از صبح  تا حوالی ظهر جلسه طولانی را با مهندس موسوی داشته است و با اطلاع قطعی از عدم حضور میرحسین ، کاندیداتوری اش را اعلام کرده است . اما اعلام کاندیداتوری میرحسین در این برهه زمانی سوالی را در ذهن همه اصلاح طلبان ایجاد کرده است و هر روز که می گذرد بر حجم  این سوالات  افزوده می شود و با این وضعیت سوتفاهم هایی هم میان حامیان این دو سید  ایجاد شده است که اگر این وضعیت به همین صورت و بدون دادن پاسخی مناسب به سوالات گوناگون ادامه یابد شاید شاهد دودستگی در اردوگاه اصلاح طلبان باشیم  و از جناب مهندس تقاضا داریم که این سوالات را نادیده نگیرند و با پاسخی مناسب به سوالات موجود،  این سوتفاهمات بر طرف کنند.

دوستی که از نزدیکان به این دو سید بزگوار است می گفت که خاتمی فردی عقلانی است و میرحسین فردی شرعی و اکنون او احساس تکلیف کرده است که بعد از گذشت 20 تصمیم گرفته که به سکوت معنا دارش پایان دهد و وارد عرصه شود .

همانطور که در سطور بالا اشاره شد میرحسین بعد از بیست سال روزه سکوتش را شکسته است و در این مدت که کشور فراز و نشیب های زیادی را پشت سر گذاشته است حضور فعالی در جامعه نداشته است و به طبع نمی توان پیش بینی کرد که او اکنون به تنهایی بتواند مسیر انتخابات دهم را که پر از سنگلاخ است بپیماید .

خاتمی که هنوز یکماه است اعلام کاندیداتوری کرده با انواع ، اقسام و ابزارهای مختلف برای تخریبش استفاده کردند و چنان توپخانه های کیهان ، فارس و ... به او حمله ور شده بودند که او را تهدید به ترور هم کردند. اما خاتمی با تجربه هر 9 روز بحرانی  که در 8 سال دولتش داشت در مقابل تمامی این تخریب ها سینه سپر کرد و گفت هیچ هراسی از ترور ندارم .

میرحسین موسوی قبل از آنکه چهره ای سیاسی باشد چهره ای فرهنگی هنری است و تجربه نشان داده افرادی با این خصوصیات روحیات ظریفی دارند و با تمام احترامی که برای مهندس موسوی قائل هستم نمی توان اطمینان کرد که بعد اعلام انصراف خاتمی مهندس توان تحمل و مقابله با این نوع تخریب ها را دارد یا خیر ؟

به یمن حضور خاتمی هنوز توپخانه های تخریب بر علیه میر حسین روشن نشده است وحتی این طیف تخریب چی از حضور او استقبال نسبی هم کرده اند اما مطمئنم از فردای اعلام انصراف خاتمی توپخانه های تخریب آنها برای میرحسین روشن خواهد شد و انتقادات و تخریب ها نسبت به او رو به فزونی خواهد رفت و باید از الان به این فکر کرد که میرحسین که بیست سال کنار بوده می تواند همچون خاتمی در برابر این تخریب ها سینه سپر کند یا خیر ؟

در اینجا پیشنهاد می شود برای خنثی کردن این تخریب ها  ، خاتمی اگر هم قصد انصراف دارد حداقل تا اواخر اردیبهشت یا اوایل خرداد که همان سه هفته قبل از انتخابات می شود صبر را پیشه کند و در صحنه حضور جدی داشته باشد و تا آن زمان فرصت مناسبی است که میزان اقبال عمومی هر سه کاندیدای اصلاحات در جامعه مشخص شود و در نهایت یکی از آنها برای پیروزی در صحنه باقی بماند.

فواید این پیشنهاد این است که اصلاح طلبان با تمام سرمایه هایشان تا آخرین لحظات در صحنه هستند و این باعث می شود که جناح مقابل سر در گم شود و درگیر بازی تاکتیکی اصلاح طلبان شوند . در نوع خود این اقدام امتیاز مثبتی برای جیهه اصلاحات محسوب خواهد شد  و از سوی دیگر فشار تخریب ها هم سرازیر بر روی یک کاندیدا نمی شود و در میان این سه بزرگوار تقسیم می شود و فشار کمتری به آنها می آید  و در نهایت می توان امیدوار بود که یکی از این سه بزرگوار که اقبال بیشتری در میان ایرانیان دارند وارد پاستور شود.

از خاتمی هم تقاضا دارم که مقداری در این خصوص تامل کند و تصمیمی عجولانه و شتابزده اتخاذ نکند . چرا که همه احتمالاتی که در بالا ذکر شد امکان اتفاق افتادنش غیر ممکن نیست و از طرف تمام اصلاح طلبان از خاتمی می خواهیم که برای سر بلندی تمامی  ایرانیان و تداوم اصلاحات در تصمیم خود تجدید نظر کند و اجازه دهد تا امور به صورت طبیعی مسیر خودش را طی کند تا سرانجام با تدبیری که در این کار خواهد بود خوشنودی تمام ملت را سبب شود .

یا علی مدد...

 

چند نکته درباره ، درباره الی

این روزها اینقدر گرفتاری های کاریم زیاد شده که دیگه حوصله هیچ کاری رو ندارم .

چند روز پیش با دوستان به تماشای فیلم درباره الی نشستیم . چند روزی بود می خواستم در مورد این فیلم چیزی بنویسم اما فرصت نمی شد . امشب مقداری فرصت پیدا کردم که حداقل نامی از این فیلم را در مطلبم داشته باشم .

1- درباره الی فیلمی متفاوت که ارشاد دولت نهم اجازه اکران آن را نمی دهد ولی حامیان این دولت برای دیدن این فیلم لحظه شماری می کردند. ماجرا از این قرار بود که برای دیدن این فیلم به حوزه هنری رفتیم .جمعیت زیادی پشت درب ها در انتظار باز شدن درها برای دیدن فیلم بودند اما نکته قبل توجه در این میان حضور پرشور خبرنگاران سیاسی خبرگزاری حامی احمدی نژاد فارس بود و آنطور که از ظاهر انها مشخص بود خیلی مشتاق برای دیدن این فیلم بودند و خودشونو به در و دیوار می زدند تا وارد سالن شوند .

2- درباره خود فیلم اگه همون شب که دیدمش می نوشتم اساسا بهتر می تونستم توصیفش کنم ولی الان بعد از یک هفته شاید نتونم مثل آن شب به زوایای مختلفش بپردازم .اما در کل باید بگم که فیلم ایرانی بود دیگه ... که نه سرش معلوم بود نه تهش ! ولی ابتدای شادی داشت و از اواسطش هم وارد فاز غمناک می شود و آنجا بود که به دور و برم که نگاه می کردم چشم های زنان را گریان می دیدم ....

3- وقتی هم که فیلم تموم می شه چنان تحت تاثیر فضای فیلم شدی که تا رسیدن به خونه از اون فضا خارج نمی شی . چند وقت پیش بود که مراسم سالگرد احمد بورقانی رفته بودم .در انجا ترانه خداحافظ ای شعر شب های خاموش با صدای محمد اصفهانی را گذاشته بودند که حقیقتا خیلی من تحت تاثیر قرار گرفتم و بعد از پایان غمناک این فیلم هم از هنگامی که از سالن خارج شدم تا سوار ماشین بشم و تا خونه برم این ترانه را زمزمه می کردم و  الانم که دارم اینو می نویسم بازم دارم زمزمه اش می کنم و در کل باید بگم که شب خاطره انگیزی برای من بود .

یا علی مدد...