چرک نوشته ها

به بهانه باهم بودن

persham — Sun, 20 Sep 2009 14:32:18 GMT

در این وانفسای روزگار که دیگر رمقی برای نوشتن برایم نگذاشته و این فضای غبار آلود که هر قلم بدستی را مایوس می کند و انگیزه برو بچه ها را می گیرد من هم به طبع تنبل شدم و دستم در این روزها و هفته ها و ماه هایی که گذشت به روی کیبورد نمی آمد اما در روزهای گذشته پست مطلبی از سوی یکی از دوستان در فیس بوک دیدم که خیلی با معنی و به قول خودمون عمقی بود .کلماتش کوتاه بود اما به نظرم معنایش تا دور دست ها ادامه می یافت . جمله فوق این بود :

( وقتی تنهاییم دنبال یک دوست می گردیم ، وقتی پیدایش کردیم دنبال عیب هایش می گردیم ، وقتی از دستش می دهیم دنبال خاطره هایش می گردیم و ... باز تنهاییم )

این جمله خیلی برای من جالب بود چون به عینه خودم تک تک این کلمه ها را تجربه کرده ام و وقتی که خواندمش انگار تمام خاطرات گذشته ها برایم زنده شد . اگر محتوایی به این جمله نگاه كنيم باید به انسانیت خودمان بیشتر پی ببریم که چرا ذات ما اینگونه است که هنگامیکه در تنهایی به سر می بریم و در سر به جستجوی یک دوست و یار هستیم و با چه مشقاتی دوست مورد علاقه خود را می یابیم ولی هنوز چند روز ی نگذشته ایرادگیری هایمان شروع می شود و هنوز مدتی نگذشته که همین ایرادگیری ها سبب از دست دادن دوستی می شود که مدت ها در پی بودن با او بودیم اما براحتی او را از دست داده ایم و وقتی باز هم اطرافمان را نگاه می کنیم می بینیم که باز تنهاییم .

انگار که در سرنوشت تمامی انسانها تنهایی جایگاه ویژه ای دارد ، فرقی هم نمی کند برای جوانان ، میانسالان یا پیران ، در همه دوران زندگی برای همه شاید پیش بیاید که تنهایی را باز هم تجربه کنیم . آخر چرا باید انسانهایی که در ظاهر اینقدر رئوف و مهربان به نظر می آیند در این مواقع نتوانند همدیگر را تحمل کنند وبه قول معروف از همدیگر می برند .

در اینجا می خواهم بدانم ریشه این مشکل در کجا است ؟ تمامی انسان ها در روزی که متولد می شوند انرژی شخصیتی آن روز را با خود دارند و در تمامی مراحل زندگی شان به همین صورت رشد پیدا می کنند و بیشتر به همین دلیل هم است که سلایق و علایق ما با هم متفاوت است و شاید دو نفر را پیدا نکنید که صد درصد با هم تفاهم داشته باشند و عین هم باشند . اما هیچکس هم انتظار ندارد که عین هم باشند زیرا این امری امکان پذیر نیست . پس ما انسانها را بر اساس علم اعداد كه به دو گروه تبدیل می کند نگاه مي كنيم زیرا که افراد هر گروه با هم سازگارتر هستند . شاید خودمان هم متوجه این امر در روابطمان نشویم اما میزان کشش و جذب میان افراد هر گروه بسیار بالاست و وقتی ما به فردی علاقه مند می شویم و برایمان جذاب است مطمئن باشید که او از همان گروه شماست از طرفی دیگر شاید شما با افراد گروه دیگر رابطه برقرار کنید اما طولی نمی کشد که این رابطه ها قطع می شود . ولی کلا اگر ذات انسانها پاک باشد و از استانه تحمل بالایی هم برخوردار باشند دو دوست به دور از هر گونه زشتی و دروغگویی در کنار هم می توانند روزهای خوبی را سپری کنند و در واقع می توان گفت که صداقت و پاکی دو رکن اساسی در هر رابطه سالمی است که پایه های دوستی ما را هر روز مستحکم تر می کند و آنهایی هم که این روش را تجربه کرده اند می دانند که با راستی خیلی بهتر کارهایمان به جلو می رود .

متاسفانه یکی از معضلاتی که ما داریم این است که دروغگو شده ایم و می خواهیم سر هم حتی در روابط عاطفی كه با روح و روانمان سر و كار دارد کلاه بگذاریم که همواره هم افرادیکه اینگونه حرکت کردند سرانجام نتوانستند به پایان راه برسند و طناب آنها خیلی زود پوسیده و از هم جدا شده است. پس چه بهتر است ما که روزها ، ماه ها و سال ها را برای پیدا کردن یار و دوستمان صرف می کنیم و انرژی و وقتمان را برای این کارمی گذاریم بهتر است که با پاکی ، صداقت و یکدلی هر روز پایه های زندگيمان را مستحکم تر کنیم تا از این طریق هر روز با بدست آوردن آرامش و آسایش بیشتر پله های ترقی را در زندگی مان طی کنیم .

بی شک وقتی سرنوشت بزرگان را مرور می کنیم همیشه متوجه آن می شویم که در کنار آنان دوستان و یارانی صادق و مدبر وجود داشته است که آنان اینگونه شده اند و اگر یکبار این شرایط را دو طرفه امتحان کنید متوجه گفته های فوق می شوید . به امید روزی که هیچکس تنها نماند و به فرد مورد علاقه خود برسد و روزهای طلایی را با او تحربه کند .

یا علی مدد

سرگذشت تلخ دولت نهم

persham — Thu, 18 Jun 2009 11:07:18 GMT

وقتي اومد عده‌اي از طيف همفكرش پشتش بوند حاميانش مي‌گفتند براي آمدن و پيروزي او نماز شب و روزه و نذر كرده بودند. سال اول حضورش در پاستور را كه آغاز كرد درهمان ابتدا ريزش نيروهاي حاميش در انتخابات نهم آغاز شد و محمد خوش چهره مشاور اقتصاديش به عنوان شاخص‌ترين فرد او را ترك كرد.شايد بتوان گفت: سال اول را راحتر از سال‌هاي بعدي گذراند و ريزش نيروي كم‌تري داشت. اما چندي نگذشت كه تصميمات خلق الساعه‌اش باعث شد كه روز به روز اطرافيانش را طرد كند و ديگر در كنارش نبيند. از سال دوم بود كه ديگه وزرا هم ديگر سايه امنيت را بالاي سر خود نداشتند و به قول خودش دولت نهم مثل تيم فوتبال مي‌ماند و همه نمي‌توانند تا دقيقه 90 دوام بياورند و از همين جا بود كه داور بازي هر از چندگاهي سوتش را براي تعويض به صدا در مي‌آورد تا آنجا اين سوت‌ها كشيده شدند كه ديگر هنگامي كه دور و برش را نگاه مي‌كرد نيمي از بازيكناني كه ابتدا با اوهمراه بودند ديگر كنارش نبودند و تيم فوتبال او جولانگاه آمد و شدهاي چهر‌ه‌هاي نو شده بود. حالا ديگر ازآن زمان‌ها كه او به پاستور آمد خيلي گذشته نمي‌دانم چكار كرده بود كه آن همه مشتاقي كه در روزهاي اول داشت اكنون ديگر در كنار او نيستند و جامه ديگري در برابر او بر تن كرده‌اند .اونايي هم كه نذر كرده بودند نماز و روزه براي آمدن او گرفته بودند الان پشيمان شده‌اند و باز نذز مي‌كنند كه او برود. نمي‌دانم مگر اين مرد چه كرده كه اينگونه با او برخورد مي‌كنند. برخي مي‌گويند او تصميمات شتابزده و خلق الساعه مي‌گيرد و آدمي است كه فقط مي‌گويد (من) و دوست ندارد كه ما باشد. عده‌اي ديگر مي‌گويند كارهاي او كارشناسي نيست و آمارهاي غلط به مردم مي‌دهد و علاقه‌مندي ندارد كه واقعيات جامعه را بپذيرد. در مقابل اين گروه‌ها افرادي هم هستند كه مي‌گويند او ساده زيست است، خدمتگزار است، در روز فقط 5 ساعت مي‌خوابد و از فرط كار زياد دراين مدت محاسنش تغيير رنگ داده است . مي‌گويند او بيشتر با اهداف انقلاب هم خوني دارد و مي‌گويند ... اما مردم درباره او چه مي‌گويند؟ ثروتمندان كه از حضور او خيلي بهره‌ بردند و هر روز با سياست‌هاي اقتصادي او توانستند بر اندوخته‌هاي خود افزون كنند و به همين جهت هم او را بسيار دوست مي‌دارند ولي دهك‌هاي پايين و متوسط جامعه از او راضي نسيتند و مي‌گويند كارهاي او ما را هرروز فقيرتر و تهي‌دست تر كرده است اما خود او مي‌گويد اين قشر جز حاميان اصلي من هستند چرا كه من حامي محرومين هستم. به شهر و روستاها سفر مي‌كند. دانش آموزان و كارمندان و زنان خانه‌دار خوشحال مي‌شوند. گروه اول و دوم براي اينكه چند روزي تعطيل هستند گروه سوم هم براي اينكه نيازي ندارند كه چند وعده غذا در خانه طبخ كنند. دراستان‌ها سوار بر اتومبيل هميشگي‌اش مي‌شود و مردم هم كه مجبورند براي نامه دادن به او روانه خيابان‌ها شوند تا اينكه بتوانند نامه‌هايشان را به او بدهند كه حداقل يك تراول چكي از آمدن او نصيب آنها شود. وقتي از ميان مردم عبور مي‌كند و وارد محل تجمع مردم مي‌شود با شوق و ذوق مي‌گويد كي خستست ؟ مردم هم در جواب مي‌گويند دشمن. البته هر از گاهي هم عليه او و استاندارهايش هم شعار مي‌دهند. ما شاءالله انقدر علاقه به سفر دارد كه به يكبار قناعت نمي‌كند و علاقه دارد دو الي 3 بار اگر فرصت بهش بدن به سفر بره . توشه اين سفرها كه نامه‌هاي آن است درپايان با ترازوهاي سنگين مورد سنجش قرار مي‌گيرند و عازم پاستور مي‌شود. حالا وقتي ديگه هر روز به تقويم و ساعت نگاه مي‌كند مي‌بيند كه زمان رفتن نزديكه اما از آنجايي كه او خيلي اعتماد به نفس دارد نيم نگاهي هم به دوست وفادارش كه داراي لقب سردار ملياردر است دارد و منتظر است كه اين دوست، دوستي ‌اش را به او اثبات كند. ديگه چند روز بيشتر به انتخابات نمونده ، نمي‌دونم بازم بايد به حرف‌هاي تكراري او در 4 سال آينده گوش فرادهيم يا اينكه مردم كاري كارستون بكنند وانديشه‌اي ديگر به جاي او را بر مسند دولت بنشانند تا حداقل هم كه شده وقتي جعبه جادويي را روشن مي‌كنيم حرف‌هاي تازه بشنويم . با اميد است كه انسان‌ها زندگي مي‌كنند و زنده هستند من هم اميددارم كه او ديگر در اين مسند نباشد چرا كه معتقدم او براي اين صندلي ساخته نشده بلكه و جايگاهش پايين تر از جايگاه فعلي اش است . پس با همه اميدي كه داريم با يك يا حسين ديگر اين ملت عزيز شايد و شايد سيدي بيايدو همه براي اينكه اتفاقات عجيب ديگر رخ ندهد و از نيروهاي غيبي خبري نباشد ابتدا همت كنند و سر صندوق هاي راي حاضر شوند و بعد هم دست‌ها را به روي آسمان بگيرند و دعا كنند تا نتيجه مطلوب ملت از صندوق ها خارج شود.

رابطه ضعف و بی اخلاقی در اننتخابات

persham — Thu, 18 Jun 2009 11:07:13 GMT

همواره هنگامی که فصل انتخابات فرا می رسد با واژگان متفاوتی در ادبیات سیاسی آشنا می شویم که در شرایط عادی کمتر گوش ها را نوازش می دهند . یکی از این واژگان که بسیار هم در ایام انتخابات به گوش می رسد اخلاق انتخاباتی است . اما چرا این واژه بیشتر در هنگامه برگزاری انتخابات بکار می رود ؟

هر روز که به زمان برگزاري انتخابات رياست جمهوري نزديکتر مي‌شويم تحرکات انتخاباتي نامزد‌ها بالا می گیرد و در قالب مصاحبه، سخنراني، سفر‌هاي استاني، نشست با شخصيت‌ها و گروه‌هاي مذهبي ، ملي در خصوص چگونگي برنامه‌ها و عملکردهایشان به هر شکل ممکن به تبليغ مي‌پردازند و شاهد هستيم در پاره‌اي از موارد خصوصا طرفداران نامزد‌ها مطالبي را بيان مي‌دارند که نه تنها موجب تنش در جو سياسي کشور مي‌گردد بلکه بعضا فضاي سياسي را ملتهب و چالش‌هاي ناخواسته‌اي را دامن مي‌زنند که برازنده نظام سياسي کشور ما و شخص گوينده و يا نامزد مورد نظر وي نمي‌باشد.

نامزدها و حامیانشان در آستانه برگزاری انتخابات هنگامی که احساس می کنند نقطه ضعف یا خلائی در انتخابات دارند و شانس رقبای خود را برای موفقیت در عرصه انتخابات بیشتر می بینند ، تلاش می کنند با بداخلاقی و تخریب رقبا این نقیصه خود را برطرف کنند و از این طریق به تخریب رقبای خود در انتخابات می پردازند و بدینوسیله معمولا فضای سیاسی کشور در هنگامه انتخابات ها ملتهب می شود .

یکی از دلایلی که برخی رو به تخریب می آورند نداشتن هدف و برنامه ای در انتخابات است که باعث می شود برای جلب توجه جامعه به کارهای غیر اخلاقی رو آورند . بنابراین کاندیداهایی که دارای چنین شرایطی هستند و خود را در عرصه رقابت انتخاباتی یک بازنده می بینند اقدام به فعالیت های انحرافی می کنند و با دروغ گویی و تخریب شخصیت سعی در جبران کاستی های خود دارند.

قطعا همه بر این نکته تاکید دارند که رعایت اخلاق انتخاباتی از همه جهات چه برای اشخاص و افراد فعال در عرصه انتخابات و چه برای گروه ها و تشکل های سیاسی یک ضرورت محسوب می شود.علاوه بر این موازین قانونی در متن فرهنگ اسلامی نیز رعایت اخلاق اسلامی مورد تاکید بسیار قرار گرفته که علاوه بر ضرورت رعایت اخلاق در مسائل عمومی در عرصه انتخابات این وظیفه مضاعف می شود.لازمه این که مردم در فضایی سالم بتوانند به انتخاب اصلح دست یابند این است که واقعیت ها به گوش مردم رسیده و هر کس شایستگی های خود را در عرصه رقابت های انتخاباتی بروز دهد.اطلاع رسانی نادرست و تخریب رقبا که از مصادیق بداخلاقی در عرصه انتخابات است ، باعث تضییع حقوق مردم شده و هتک حرمت افراد را به دنبال دارد. قطعا افراد متدین از پیش گرفتن چنین رفتاری در انتخابات و عرصه های دیگر پرهیز می کنند.

اما پیامد رعایت نکردن اخلاق در انتخابات برای هر کس که دست به تخریب زده و اخلاق را رعایت نمی کند در حقیقت موجبات تخریب شخصیت خود را فراهم آورده است و تصور جامعه این است که هر شخصی که با دست پر وارد عرصه انتخابات شده باشد نیازی به این رفتار که دور از شوون اخلاقی است ندارد و به نظر می رسد کسانیکه اقدام به تخریب شخصیت می کنند افرادی هستند که دستشان خالی است و با تخریب قصد دارند نقایص خود را جبران نمایند.

ملت ما از شعور سياسي بالایی برخوردار است و با توجه به فرايند انتخابات و خروجي آن پسنديده نيست که افرادي به خود اين اجازه را بدهند که شعور سياسي مردم را ناديده گرفته و نسبت به طرح سلايق و علايق خود نمايند و موجبات دلخوري نامزدي گردند که در پاره‌اي از موارد موجب ناهنجاري سياسي در فضاي کشور شود که اذهان جامعه را مشوش و اخلاق انتخاباتي را مشوه نمايد. پس جا دارد در کشوري که شعور سياسي مردم بالاتر از شعور سياسي احزاب،گروهها و افراد سياسي قرار مي گيرد خود را قيم مردم ندانيم و بگذاريم تا مردم به آنچه اعتقاد دارند و به آنکس که او را لايق تر مي‌بينند راي دهند و از توهين، افترا و نسبتهاي ناروا خودداري نمائيم.

سخن آخر اینکه با توجه به درک و شعور بالای مردم کشورمان نامزدها از هرگونه تندروي، اتهام و تخريب شخصيت افراد پرهیز کنند تا موجبات آرامش فردي و گروهي را در کشور فراهم آورند و موجب تضعيف نشاط در انتخابات نگردد قطعا نام هرکس از صندوق ها خارج شود حاکي از شکست نيست بلکه خواست مردمي است که مي‌خواهند سرنوشت خود را خود تعيين کنند.

نگاهی به عملکرد ايران در خليج فارس

persham — Sun, 17 May 2009 08:52:03 GMT

دهم ارديبهشت ماه در تقويم ايرانيان به نام خليج نيلگون فارس، مزين شده است، نامي که به جاي مانده از کهن ترين منابع تاريخي و ثبت شده در ديرينه ترين جغرافياي جهان است.
خليج فارس طبق اسناد موجود از هزاره هشتم قبل از ميلاد مورد استفاده تجاري و نظامي ملل دنياي قديم قرار گرفته است. در كتاب حدود العالم به عنوان قديمي ترين كتاب جغرافيا به زبان فارسي كه حدود هزار سال قبل تأليف شده است، نام آن آمده است. خليج پارس از حد پارس برگيرد، با پهناي اندك تا به حدود سند. مي توان گفت از هنگامي كه بشر تاريخ نويسي را آغاز كرد، درياي جدا كننده فلات ايران از شبه جزيره عربستان را درياي فارس يا خليج فارس ناميده است. متأسفانه طي ساليان اخير شاهد جايگزيني نام مجعولي به جز خليج فارس در برخي مجامع بوده ايم .
خليج فارس با داشتن بالاترين ذخاير انرژي نفت و گاز جهان ساليان متمادي است که از اهميت بالايي نزد قدرت هاي جهان برخوردار است. همچنين فرهنگ و تمدن ايران نيز با نام وزين خليج‌فارس گره خورده و خليج‌فارس را با نام ايران در همه جا مي شناسند و دشمنان سعي مي کنند تا با خدشه دار کردن اين خليج نيلگون به هويت ملي ايرانيان لطمه بزنند.
يکي از مسائلي که همواره مورد اختلاف ايران با کشورهاي عرب حاشيه خليج فارس بوده است ، مسئله مالکيت جزاير سه گانه ايران است و اين باعث شده که بيگانگان از نقاط ديگر جهان به اين منطقه بيايند و اختلافاتي را هر چند مرزي ، تاريخي در ميان ايران و اعراب ايجاد کنند .
يکي از مسائل اختلاف انگيز که حول محور خليج فارس مطرح شده است ، موضوع تغيير نام خليج فارس بوده است. نخستين بار انگليسي ها زماني که برخي از کشورهاي حاشيه خليج فارس را در استعمار خود داشتند با هدف اختلاف افکني و تضعيف ايران، نام مجعولي را براي اين خليج مطرح کردند و با پول هايشان سبب شدند در برخي محافل اين نام جعلي بر زبان ها جاري شود . اما با واکنشي که همواره مردم هوشيار ايران در مقاطع مختلف داشته اند، اين هدف خبيثانه آنها تا کنون نتوانسته است به جايي برسد. دفاع از خليج فارس و تعصب نسبت به تاريخ و هويت تاريخي آن نه ريشه در ناسيوناليسم دارد و نه حاصل تبليغات عوام فريبانانه حكومتها است. بلكه اهتمامي است غيرتمندانه که به هوشياري عمومي مي افزايد.
سهم تاريخي پارسيان و نقش حاكميتي آنان در خليج فارس امري نيست كه با تبليغات حاصل از دلارهاي نفتي دهه‌هاي اخير ناديده انگاشته شود. شايد اين لوح زريّن تمدن ايراني در منطقة خليج فارس از چنين تبليغاتي غباراندود شود اما زنگارزدايي از اين جعليات، امر دشواري نيست.
در مقوله عملکرد ايران در حوزه خليج فارس که برخي موضوعات اختلافي را مابين ايران و شوراي هماهنگي خليج فارس ايجاد کرده است، طي سالهاي اخير مسئولان دستگاه ديپلماسي نتوانستند آنگونه که از آنها انتظار مي رفت در برابر هجمه هاي اعراب و ادعاهاي واهي آنها درباره جزاير سه گانه ايران واکنش از خود نشان دهند و بعضا با سکوت ميدان را براي آنها خالي کردند تا بيشتر در اين زمينه جولان بدهند .
در دفاع از هويت خليج فارس سال هاست كه دچار گونه‌اي شتاب‌زدگي در تصميمات و در جازدگي شده ايم. در چنين فضايي رقباي ما كوشيدند، سرمايه گذاشتند و بهره بردند. الفاظ و عبارات برساخته و هويت جعلي را سامان دادند و ما نيز گاه به ضرورت شتاب‌زدگي در تصميمات فردي در زير تابلوي تحريف شده آنها از خليج فارس به عنوان نماينده عظمت ايراني مسلمان جاي خوش كرديم و نابخردانه خرسند از آن بوديم كه مي‌توانيم با عباراتي چون «اسلامي» و «دوستي» فصل مشتركي را پيدا كنيم و بحرانهاي حاصل از كم كاري علمي - پژوهشي خود را كاهش دهيم. غافل از آن كه خليج فارس نه پسوندي دارد و نه اطلاقي ديگر غيراز دو واژه ساده ؛ خليج فارس.
متاسفانه برخي سفرهاي رسمي مسئولان در سالهاي گذشته به کشورهاي حاشيه خليج فارس نه تنها هيچ گامي براي اثبات هويت خليج فارس نداشت بلکه هويت ملي اين خليج پارسي را زير سوال برد و موجبات برخي ابهامات را نزد برخي افراد سود جو فراهم آورد.
حال به نظر مي رسد در سال هاي گذشته نوع عملکردمان در خليج فارس از جديت خاصي برخوردار نبوده است و با مطرح کردن نام هايي ديگر براي خليج فارس ، به دست خودمان توپ را در ميدان کشورهاي حاشيه خليج فارس قرار داده ايم و اين بدعت اگر ادامه يابد، شايد فردا روزي نام هاي جعلي براي خليج هميشه فارس را نيز بپذيريم.
اما در خصوص مناقشه ايران با امارات بر سر جزاير سه گانه چه راهکاري را بايد اتخاذ کرد ؟
پيشنهاد مي شود که ابتدا به ساکن در اين مقوله به استنادات تاريخي هر دو کشور رجوع شود و بر اين اساس دو کشور به يک تصميم مشترک زير نظر سازمان ملل برسند تا بلکه بتوان به اين مناقشات بيهوده پايان داد.
دومين پيشنهاد اينکه شوراي حکميتي از سوي جهان اسلام تشکيل شود که مورد تاييد دو طرف باشند و اين شورا با نهايت بي طرفي مستندات دو کشور را در ارتباط با موارد اختلافي بررسي کنند و به يک تصميم مشترک و معقول برسد و هر دو کشور نيز موظف به تمکين از تصميم اين شورا باشند .
با اين حال به نظر مي رسد که با اين شيوه اي که هر دو کشور در اين زمينه در پيش گرفته اند و هر روز يک طرف ادعاي مالکيت مي کند و طرف ديگر اين ادعا را رد مي کند، نمي توان تا ساليان متمادي به نتيجه اي رسيد و تنها اين شيوه بر سوء تفاهمات ميان دو کشور مي افزايد اما اگر دو کشور اين اهتمام را داشته باشند که اين موضوع را فيصله دهند، شايد با گفت و گو و مذاکره بتوان به نتايجي هر چند حداقلي رسيد .

سید ، برای ایران و اصلاحات تا خرداد بمان

persham — Sun, 15 Mar 2009 20:42:53 GMT

همان قدری که در ساعت 18:59 دقیقه روز سه شنبه بیست بهمن ماه هواداران خاتمی و اصلاحات سر از خوشحالی به دلیل اعلام حضور خاتمی در انتخابات نمی شناختند ، نقطه مقابل این اتفاق نیز در ظهر یکشنبه بیست و پنجم اسفند ماه برای آنها اتفاق افتاد و شادی آنها را تبدیل به غم و اندوه کرد.

خاتمی ظهر روز میلاد رسول اکرم حامیانش را فراخوانده بود تا مقداری در خصوص شرایط انتخابات بعد از حضور میرحسین برای آنها سخن بگوید .

هنگامی که خاتمی در حال سخن گفتن بود جوانان حامی او بارها و بارها خاطره اشک ها و لبخند ها را در ذهن ها تجسم کردند .سخنان خاتمی بوی رفتن می داد و با اینکه علنا نگفت که انصراف خواهد داد ولی از مضمون سخنانش می توان برداشت کرد که رفتنی است .

سید که از ابتدا علاقه ای به آمدن نداشت و معتقد بود که آمدن او هزینه های اصلاحات را بالا می برد و توسط گروه های به اصطلاح فشاری همچون پویش ، یاری و ستاد 88 به آمدن رضایت داد ، به نظر می رسید که دنبال بهانه ای بود که کنار بکشد و اعلام کاندیداتوری غیر منتظره میرحسن موسوی خط بطلانی بر همه آرزوه های دوستداران او کشید تا اینکه او عزمش را برای رفتن جزم کند .

خاتمی قبل از اعلام کاندیداتوری اش بحث یا من یا میرحسین را مطرح کرد و دیدارهایی را هم با مهندس موسوی انجام داد و تا قبل از زمان اعلام کاندیداتوری اش تمام تلاشش را کرد تا مهندس را ترغیب به حضور کند اما از آنجایی که میرحسین هنوز به جمع بندی نهایی نرسیده بود وعده اردیبهشت ماه را به خاتمی برای اعلام کاندیداتوری داد و او خودش قبای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری دهم را بر تن کرد و با جدیت وارد صحنه شد .

برخی از اخبار غیر رسمی حکایت از آن دارد که خاتمی در روز بیست بهمن که اعلام کاندیداتوری کرد از صبح تا حوالی ظهر جلسه طولانی را با مهندس موسوی داشته است و با اطلاع قطعی از عدم حضور میرحسین ، کاندیداتوری اش را اعلام کرده است . اما اعلام کاندیداتوری میرحسین در این برهه زمانی سوالی را در ذهن همه اصلاح طلبان ایجاد کرده است و هر روز که می گذرد بر حجم این سوالات افزوده می شود و با این وضعیت سوتفاهم هایی هم میان حامیان این دو سید ایجاد شده است که اگر این وضعیت به همین صورت و بدون دادن پاسخی مناسب به سوالات گوناگون ادامه یابد شاید شاهد دودستگی در اردوگاه اصلاح طلبان باشیم و از جناب مهندس تقاضا داریم که این سوالات را نادیده نگیرند و با پاسخی مناسب به سوالات موجود، این سوتفاهمات بر طرف کنند.

دوستی که از نزدیکان به این دو سید بزگوار است می گفت که خاتمی فردی عقلانی است و میرحسین فردی شرعی و اکنون او احساس تکلیف کرده است که بعد از گذشت 20 تصمیم گرفته که به سکوت معنا دارش پایان دهد و وارد عرصه شود .

همانطور که در سطور بالا اشاره شد میرحسین بعد از بیست سال روزه سکوتش را شکسته است و در این مدت که کشور فراز و نشیب های زیادی را پشت سر گذاشته است حضور فعالی در جامعه نداشته است و به طبع نمی توان پیش بینی کرد که او اکنون به تنهایی بتواند مسیر انتخابات دهم را که پر از سنگلاخ است بپیماید .

خاتمی که هنوز یکماه است اعلام کاندیداتوری کرده با انواع ، اقسام و ابزارهای مختلف برای تخریبش استفاده کردند و چنان توپخانه های کیهان ، فارس و ... به او حمله ور شده بودند که او را تهدید به ترور هم کردند. اما خاتمی با تجربه هر 9 روز بحرانی که در 8 سال دولتش داشت در مقابل تمامی این تخریب ها سینه سپر کرد و گفت هیچ هراسی از ترور ندارم .

میرحسین موسوی قبل از آنکه چهره ای سیاسی باشد چهره ای فرهنگی هنری است و تجربه نشان داده افرادی با این خصوصیات روحیات ظریفی دارند و با تمام احترامی که برای مهندس موسوی قائل هستم نمی توان اطمینان کرد که بعد اعلام انصراف خاتمی مهندس توان تحمل و مقابله با این نوع تخریب ها را دارد یا خیر ؟

به یمن حضور خاتمی هنوز توپخانه های تخریب بر علیه میر حسین روشن نشده است وحتی این طیف تخریب چی از حضور او استقبال نسبی هم کرده اند اما مطمئنم از فردای اعلام انصراف خاتمی توپخانه های تخریب آنها برای میرحسین روشن خواهد شد و انتقادات و تخریب ها نسبت به او رو به فزونی خواهد رفت و باید از الان به این فکر کرد که میرحسین که بیست سال کنار بوده می تواند همچون خاتمی در برابر این تخریب ها سینه سپر کند یا خیر ؟

در اینجا پیشنهاد می شود برای خنثی کردن این تخریب ها ، خاتمی اگر هم قصد انصراف دارد حداقل تا اواخر اردیبهشت یا اوایل خرداد که همان سه هفته قبل از انتخابات می شود صبر را پیشه کند و در صحنه حضور جدی داشته باشد و تا آن زمان فرصت مناسبی است که میزان اقبال عمومی هر سه کاندیدای اصلاحات در جامعه مشخص شود و در نهایت یکی از آنها برای پیروزی در صحنه باقی بماند.

فواید این پیشنهاد این است که اصلاح طلبان با تمام سرمایه هایشان تا آخرین لحظات در صحنه هستند و این باعث می شود که جناح مقابل سر در گم شود و درگیر بازی تاکتیکی اصلاح طلبان شوند . در نوع خود این اقدام امتیاز مثبتی برای جیهه اصلاحات محسوب خواهد شد و از سوی دیگر فشار تخریب ها هم سرازیر بر روی یک کاندیدا نمی شود و در میان این سه بزرگوار تقسیم می شود و فشار کمتری به آنها می آید و در نهایت می توان امیدوار بود که یکی از این سه بزرگوار که اقبال بیشتری در میان ایرانیان دارند وارد پاستور شود.

از خاتمی هم تقاضا دارم که مقداری در این خصوص تامل کند و تصمیمی عجولانه و شتابزده اتخاذ نکند . چرا که همه احتمالاتی که در بالا ذکر شد امکان اتفاق افتادنش غیر ممکن نیست و از طرف تمام اصلاح طلبان از خاتمی می خواهیم که برای سر بلندی تمامی ایرانیان و تداوم اصلاحات در تصمیم خود تجدید نظر کند و اجازه دهد تا امور به صورت طبیعی مسیر خودش را طی کند تا سرانجام با تدبیری که در این کار خواهد بود خوشنودی تمام ملت را سبب شود .

یا علی مدد...

چند نکته درباره ، درباره الی

persham — Sat, 07 Mar 2009 19:20:18 GMT

این روزها اینقدر گرفتاری های کاریم زیاد شده که دیگه حوصله هیچ کاری رو ندارم .

چند روز پیش با دوستان به تماشای فیلم درباره الی نشستیم . چند روزی بود می خواستم در مورد این فیلم چیزی بنویسم اما فرصت نمی شد . امشب مقداری فرصت پیدا کردم که حداقل نامی از این فیلم را در مطلبم داشته باشم .

1- درباره الی فیلمی متفاوت که ارشاد دولت نهم اجازه اکران آن را نمی دهد ولی حامیان این دولت برای دیدن این فیلم لحظه شماری می کردند. ماجرا از این قرار بود که برای دیدن این فیلم به حوزه هنری رفتیم .جمعیت زیادی پشت درب ها در انتظار باز شدن درها برای دیدن فیلم بودند اما نکته قبل توجه در این میان حضور پرشور خبرنگاران سیاسی خبرگزاری حامی احمدی نژاد فارس بود و آنطور که از ظاهر انها مشخص بود خیلی مشتاق برای دیدن این فیلم بودند و خودشونو به در و دیوار می زدند تا وارد سالن شوند .

2- درباره خود فیلم اگه همون شب که دیدمش می نوشتم اساسا بهتر می تونستم توصیفش کنم ولی الان بعد از یک هفته شاید نتونم مثل آن شب به زوایای مختلفش بپردازم .اما در کل باید بگم که فیلم ایرانی بود دیگه ... که نه سرش معلوم بود نه تهش ! ولی ابتدای شادی داشت و از اواسطش هم وارد فاز غمناک می شود و آنجا بود که به دور و برم که نگاه می کردم چشم های زنان را گریان می دیدم ....

3- وقتی هم که فیلم تموم می شه چنان تحت تاثیر فضای فیلم شدی که تا رسیدن به خونه از اون فضا خارج نمی شی . چند وقت پیش بود که مراسم سالگرد احمد بورقانی رفته بودم .در انجا ترانه خداحافظ ای شعر شب های خاموش با صدای محمد اصفهانی را گذاشته بودند که حقیقتا خیلی من تحت تاثیر قرار گرفتم و بعد از پایان غمناک این فیلم هم از هنگامی که از سالن خارج شدم تا سوار ماشین بشم و تا خونه برم این ترانه را زمزمه می کردم و الانم که دارم اینو می نویسم بازم دارم زمزمه اش می کنم و در کل باید بگم که شب خاطره انگیزی برای من بود .

یا علی مدد...

خاتمی ما را کشت تا اومد

persham — Mon, 09 Feb 2009 09:36:18 GMT

تقریبا اوایل تابستان بود که توسط یکی از دوستانم دعوت به همکاری با پویش دعوت از خاتمی الان و کمپین خاتمی بیا آن زمان ، شدم و صمیمانه و با رغبت این دعوت را پذیرفتم. یکی از فعالیت های پویش این بود که صدای مردم را به گوش سید اصلاحات برساند که انصافا بچه های پویش به درستی این صدا را تا آنجایی که امکان داشتند به خاتمی رساندند و بی تردید یکی از دلایل اصلی پایان تردیدهای خاتمی همین اقدامات گروه های خودجوش مثل پویش ، یاری و ستاد 88 بود که اکنون که هدف این گروه های خودجوش که آمدن خاتمی بود تحقق یافته است باید یک خسته نباشید به همه دوستداران اصلاحات بگوییم .

در اواخر انتخابات هشتم مجلس بود که با بچه ها در ستاد ائتلاف بحث ریاست جمهوری شد . آن زمان بچه ها معتقد بودند که خاتمی وارد انتخابات نمی شود و بحث روی امثال عارف ، نجفی و رضا خاتمی بود و خیلی ضعیف و نا امیدانه برخی ها سخن از آمدن خاتمی می کردند . خوب آن زمان که فله ای کاندیداهای اصلاح طلبان را در مجلس رد صلاحیت کردند این انتظار هم از دوستان بعید نبود که در فکرشان نگنجد که خاتمی می آید و اگر هم یک مروری بر اتفاقات یکسال گذشته داشته باشیم و مو شکافی کنیم متوجه خواهیم شد که خاتمی نمی خواست بیاد و اوردنش !

در این چند ماه گذشته که دیگه بحث آمدن نیامدن خیلی داغ شده بود و بعد از دیدار خاتمی با مردم ایلام هم که سوت بازی خاتمی یا میرحسین زده شد روزگار سختی بر همه حامیان خاتمی گذشت .هر روز یک خبر یا شایعه می اومد که خاتمی اومد فرداش می گفتند نیامد و باز یک روز می گفتند میرحسین اومد روز دیگه می گفتند نمی یاد . با این اوضاعی که در این چند ماه گذشته اتفاق افتاد واقعا همه بچه ها خسته شده بودند و حتی اگر این بازی می خواست بیش از این ادامه پیدا کنه من فکر کنم که دیگه همه می بریدند و از کوره در می رفتند!

بالاخره بعد از این همه آزردگی هایی که بچه ها در این مدت کشیدند می شه گفت که خاتمی ما را کشت تا اومد .

در آمدن خاتمی برخی احزاب نقش تاثیر گذاری داشتند و برخی دیگر از احزاب هم بو می کشیدند که حمایت از کدام نامزد منافع آنها را تامین می کند تا از او حمایت کنند و جالبتر آنکه برخی از هواداران ساده لوح این احزاب این تحرکات سران حزب خود را ناشی از زیرکی آنها عنوان می کنند اما اشاره ای به کاسب کار بودن این افراد نمی کنند و نمی گویند که این احزاب تنها به خاطر تامین منافع و گرفتن پست و مقام است که دور و بر این آن سوسه می روند .

حامیان واقعی خاتمی کاملا مشخص هستند و نیازی نیست که در این باره توضیحی بدهم اما باید در این برهه که خاتمی اعلام کاندیداتوری کرده است مواظب افراد منفعت طلب و سود جو که همواره در چنین مواقعی گردش های 180 درجه ای دارند باشیم .

یا علی مدد...

سلامی دیگر ...

persham — Fri, 06 Feb 2009 04:38:18 GMT

سلام

سلامی به بوی خوش آشنایی

سلامی به بیکران دریاها

سلامی به وسعت آسمان ها

سلامی به وسعت این کره خاکی

و سرانجام پس از چندین سال غروب

سلامی دیگر در راه است ...

جوانان و دغدغه آینده

persham — Thu, 08 Jan 2009 17:14:18 GMT

در صبح یکی از نخستین روزهای زمستانی در حیاط دانشگاه نشسته بودم که چهره چند تن از جوانان دانشجو برایم جذاب به نظر آمد و بهانه ای شد تا این سطور زیر را بر روی قلم بیاورم.ابتدا سعی می کنم چهره این جوانان را توصیف می کنم.
یکی از دانشجویان دستش را به زیر چانه اش گذاشته بود و با چهره ای درهم به نقطه ای خیره شده بود و در حال فکر کردن بود .جوان دیگری در نقطه دیگر حیاط نشسته بود و با دوستش از وضعیت موجود ابراز نارضایتی می کردند و از لهن و چهره آنها مشخص بود که بسیار نگران و آشفته بودند.در قسمتی دیگر جوانی هندزفری موبایلش را در گوشش گذاشته بود و به قول معروف ژست جوانان عاشق را گرفته بود و چهره ای عبوس را از خود به نمایش می داد.
با ذکر حال این چند جوان در نگاه اول فرد احساس می کند که این افراد در ابتدای جوانی دچار نوعی سرخوردگی اجتماعی شده اند که در فاصله زمانی صبح که معمولا افراد پر انرژی و بشاش هستند همچین چهره هایی دارند.اما سوالی که در اینجا در ذهن ها خطور می کند این است که چه بر سر جوانان کشورمان آمده که اینگونه غمگین و نگران در اذهان عمومی به نظر می رسند ؟ آنهم جوانی که اکنون در حال تحصیل در دانشگاه می باشد و به احتمال زیاد در آینده خواهد توانست شغلی را برای خود دست و پا کند .
فکر می کنم دغدغه اصلی تمامی این جوانا ن نگرانی از سرنوشتشان در آینده است که از اکنون اینگونه به تکاپو افتاده اند و با این وضعیت مدیریتی که در حال حاضر گریبان گیر کشورمان شده است به نظر می رسد این نگرانی و دغدغه جوانان بی ارتباط نباشد.
جوانان اکنون می اندیشند که آیا با این وضعیتی که کشور در حال پیشروی است آیا در آینده نه چندان دور چیزی از منابع و امکانات کشور برایشان باقی خواهد ماند که آنان هم همچون پدرانشان زندگی کنند یا فقط باید در آینده تماشاگر چپاول گری های ثروتمندان باشند.
قاعتا جوان واژه زیبا و دلنشینی است که همواره مورد استفاده مسولان ما در مقاطع مختلف زمانی برای پیشبرد اهدافشان قرار می گیرد و در هر جایی که اصولا کارشان گره می خورد به فکر آن می افتند که از جوانان مایه بگذارند و به نوعی جوانان را خط شکن کنند.
حال با این پتانسیل بالای جوانان که در هر زمان که لازم باشد از آنها هزینه می شود مسولان تا چه مقدار به فکر آینده این قشر عظیم کشورمان بوده اند و تا چه حد سیاست هایی در اجرای امور اتخاذ کرده اند که موانع هر چه بیشتر از سر راه جوانان برچیده شود.
جوان امروز ایران متاثر از شرایط کنونی کشور هنگامی که سری به بالا بیاورد و متوجه وضع خودش در مقایسه با وضع پدرش شوند قطعا مشاهده خواهند کرد که راهی را که پدرانشان در سالهای نه چندان دور گذرانده اند اکنون آنها با تلاش مضاعف هم شاید نتوانند به آن جایگاه برسند.
دغدغه ها و نگرانی های جوانان ایران زمین برای آینده بسیار زیاد است اما دو دغدغه اصلی این نسل نوپا که حداقل به آنها اجازه برپایی یک زندگی معمولی را خواهد داد ، کار و توانایی انجام ازدواج است که اکنون بسیاری از جوانان در حسرت این دو گذاره هستند.
یک جوان امروزی اگر به قول معروف پارتی نداشته باشد ، آقازاده نباشد ، جز قشر مرفه بی درد نباشد ، جز باند و جناح آقایان و … نباشد ، چگونه می تواند با دست خالی وارد بازار کار شود و برای امرار معاش کسب در امد کند.
حال اگر فرض را بر این بگذاریم که جوان امروزی ما توانست با عبور از هفت خوان رستم از سد معضل بزرگ کار نیز گذر کند اکنون با این شرایط چگونه باید خیالش آسوده باشد تا با این حقوق های بخور نمیر بتواند تشکیل زندگی بدهد.
باید خدای را سپاس گوییم که با تدبیری که مسولین کنونی داشته اند قیمت مسکن در کشور آنقدر سر به فلک کشیده است که دیگر جوانان اصلا نمی توانند در ذهنشان خانه دار شدن را تجسم کنند و کلا باید قید خانه دار شدن را بزنند و هزینه های زندگی هم که قربوش برم در این چند سال رقابتشان با هم چند برابر شده و همچون مسکن هر روز صبح که از خواب بیدار می شویم بالا و بالاتر می رود.
آخر با این وضعیتی که برای جوانان این خاک و آب بوجود آمده است فردای ایران را چگونه این افراد مایوس و نا امید اداره خواهند کرد ؟ چرا همیشه مسوولان ما به دنبال استفاده ابزاری از جوانان هستند و هیچ توجه ای به دغدغه ها و نگرانی های آنها نمی کنند و فقط در حد شعار بیاناتی را هر از چند گاهی در زبان جاری می سازند .
اکنون بسیاری از جوانان ما از فرط بیکاری دچار اعتیاد ، فساد ، ناهنجاری و …شده اند و اگر ما خواهان این هستیم که با توجه به سند چشم انداز بیست ساله ایران ۱۴۰۴ کشوری پیشترفته و مدرن باشد از اکنون باید فکری اساسی برای جوانان این مرزو بوم بکنیم تا جوانان ما در هر سطحی آسوده خاطر و به دور از دغدغه زندگی شان را سپری کنند تا در آینده ایران عزیز ما در جهان سر افراز باشد و چه بهتر که مسوولان امر به جای دادن شعار در خصوص جوانان بیشتر به فکر عمل کردن باشند و سعی کنند به گونه ای گام بردارند که هر چه بیشتر دغدغه ها و نگرانی های جوانان ایران زمین بر طرف شود تا انها با خیالی آسوده در سازندگی و پیشترفت ایران سهیم باشند.

مطالبه ملی خاتمی

persham — Thu, 13 Nov 2008 17:23:18 GMT

دولت نهم در این مدتی که برصدر مسند اداره کشور بوده است به گونه ای عمل
کرده است که همه سلایق سیاسی کشور را بسج شده اند تا تغییر در اداره کشور
به وجود آید و هر چه هم به تاریخ انتخابات دهم ریاست جمهوری نزدیکتر می
شویم پی گیری این موضوع در میان دو جناح اصلی کشور جدی تر می شود .دولت
نهم و رییس آن ، محمود احمدی نژاد که در زمره اصولگرایان قرار می گیرند،
با کارنامه ای که در این سه سال و اندی از خود به جای گذاشته اند ،
اصولگرایان را نیز بر آن داشته است که برای حفظ آبرویشان به دنبال تغییر
مهره تقریبا همفکر خود به تکاپو بیافتند .
اکنون گزینه های متعددی در جناح
اصولگرا برای کاندیداتوری در انتخابات ریاست جمهوری وجود دارد که امکان
حضورشان در انتخابات زیاد است و به همین دلیل برخی از چهره های سرشناس
اصولگرا طرح تشکیل دولت ائتلافی را مطرح می کنند و عده ای هم طرح عبور از
احمدی نژاد را پیشنهاد می کنند و از طرح این تئوری ها به دنبال تغییر در
بالاترین سطح مدیریتی کشور هستند و به نظر می رسد از عملکرد محمود احمدی
نژاد که یک اصولگرا است راضی نیستند . 
از سوی دیگر در جناح اصلاح طلب هم
تحرکات فراوانی برای انتخابات ریاست جمهوری وجود دارد و آنها هم همچون
رقبای اصولگرایشان دغدغه اداره صحیح کشور را دارند و از مدتها قبل به
دنبال تغییر درمدیریت کشور بودند و تنها راه تغییر در کشور را نیز از راه
انتخابات آزاد و دموکراسی می دانند و از اینرو برای وحدت و رسیدن به یک
کاندیدای واحد ماه هاست که رایزنی و تلاش می کنند که تا کنون به نتیجه ای
نرسیده اند . 
لازم به ذکر است تا کنون در طول حیات جمهوری اسلامی ، روسای
جمهوری که انتخاب شده اند به طور معمول دو دوره قانونی خود را بر مسند
اداره کشور بودند و اکنون محمود احمدی نژاد که تنها دوره اول ریاست جمهوری
اش در حال سپری شدن است و به همین سبب تمام مدیران اجرایی کشور تا پایین
ترین سطح جز هواداران رییس دولت نهم هستند و علاقه دارند که به هر قیمتی
ریاست احمدی نژاد بر دولت برای چهار سال دیگر تمدید شود و با این شرایط
قطعا تغییر در دولت آنهم در مابین دور اول و دوم ریاست جمهوری فردی که در
راس هرم قدرت است طبیعتا بسیار سخت و دشوار خواهد بود . اما هیچ چیزی در
عالم طبیعت مطلق نیست و قطعا امکان تغییر در این شرایط نیز مطلق نخواهد
بود و به نظر می رسد این تغییر با وجود تبصره هایی امکان پذیر خواهد
بود.یکی از این تبصره ها حضور شخصیتی محبوب و مورد اعتماد مردم در صحنه
انتخابات است که بتواند با جایگاه مناسبش در جامعه بتواند رای بالایی را
در انتخابات کسب کند .با این اوضاع هر چقدر به درون اردوگاه اصولگرایان
بنگریم فردی با خصوصیات فوق نمی توانیم پیدا کنیم . 
اما در اردوگاه اصلاح
طلبان فردی که خصوصیات فوق را داشته باشد وجود دارد که تنها گزینه ای است
که در میان سیاسیون حاضر دارای این ویژگی ها است و او فردی جز سید محمد
خاتمی نیست.در این سطور سعی دارم نکاتی را در خصوص حضور خاتمی در انتخابات
بیان کنم.وزیر مستعفی ارشاد دولت هاشمی رفسنجانی که تا قبل از دو خرداد ۷۶
شاید هیچ کس فکر آنرا نمی کرد که روزی این سید خندان به چنین جایگاهی در
جامعه ایرانی برسد و براستی باید گفت که خاتمی در ۲ خرداد ۷۶ مجددا متولد
شد و تولد دوباره ای با رای ملت داشت.خاتمی اکنون باید بر این موضوع اشراف
داشته باشد که تنها متعلق به شخص سید محمد خاتمی نیست بلکه او متعلق به یک
طیف گسترده از جامعه ایرانی است که با تک تک رای هایشان در دو انتخابات به
طور متوالی او را به این جایگاه رفیع رساندند و امروز هم اگر مردم بعد از
گذشت یک دوره نا موفق در ریاست جمهوری باز نام خاتمی را زیر لب زمزمه می
کنند او نباید بی تفاوت از کنار این دریای بی کران تقاضا ها برای حضور در
انتخابات عبور کند زیرا اکنون حضور مجدد خاتمی در انتخابات دهم تبدیل به
یک مطالبه ملی شده است .
 اصلاح وضعیت فعلی کشور به دست هر فردی که بتواند
آنرا به سرانجام برساند قطعا یک وظیفه ملی خواهد بود و در شرایط موجود
کشور تنها گزینه ای که در ذهن ها خطور می کند و ظرفیت تغییر دادن را دارد
شخص سید محمد خاتمی است.خاتمی با تجربه ۸ ساله دولت اصلاحات و جایگاه
رفیعی که در داخل و خارج کشور دارد بی تردید ظرفیت و سرمایه ای عظیم برای
کشور است که متاسفانه در طول این سه سال مسوولان امر به آن بی توجه بودند
و از ظرفیت او در حل مسایل مختلف کشور استفاده نکردند.خاتمی اکنون تنها
کورسویی است که می تواند به راحتی پیوند میان حکومت و مردم را بوجود
بیاورد و همچنین با حضورش بسیاری از معترضین که در قالب آرای خاموش وجود
دارند را وارد صحنه انتخابات کند تا در تعیین سرنوشت کشورشان سهیم باشند.
یکی دیگر از ویژگی های خاتمی محبوبیت و صداقت او با مردم است که باعث شده
است از اکنون کارشناسان ، فعالین سیاسی و نظرسنجی ها ، پیش بینی پیروزی او
را در انتخابات می کنند و شاید اگر خاتمی سرانجام رضایت دهد که در
انتخابات حاضر شود و روند اجرایی و نظارتی انتخابات هم انشا الله سالم
باشد مجددا شاهد خلق حماسه ای دیگر همچون حماسه دو خرداد خواهیم بود
.مردان خطر پذیر همواره در برهه های حساس می توانند کشورشان را از وجود
بحران ها نجات دهند و اکنون با این شرایط حساس و بحرانی کشور که هر روز بر
وسعت این بحران ها افزوده می شود ، این خاتمی است که تنها واجد صلاحیت
لازم برای منصب ریاست جمهوری ایران عزیر است . 
یک رجل سیاسی همواره باید
این شجاعت را داشته باشد که در میدان های نابرابر حضور یابد و ببازد
وهیچگاه نباید از ترس مرگ خودکشی کرد.در حال حاضر کشور عزیز ما برای رهایی
از بحران های داخلی و بین المللی نیازمند خرج اعتبار و محبوبیت فردی همچون
خاتمی است و اگر قرار نباشد این اعتبار و محبوبیت خاتمی در شرایط فعلی
برای نجات کشور خرج شود معلوم نخواهد بود که این اعتبار برای چه روزی می
خواهد ذخیره شود. شاید این اعتبار برای روزی ذخیره شود که دیگر به کار
کشور و مردم نیاید و خاتمی تبدیل به یک میرحسین موسوی دیگر شود که دیگر
هیچ اثر گذاری در جامعه نداشته باشد. یک ضرب المثل معروف می گوید که جلوی
ضرر را هر جا که بگیرید منفعت است .فی الواقع خاتمی باید تردیدهایش را
کنار بگذارد و برای رفاه و نجات هموطنانش وارد صحنه انتخابات شود.
همواره
فرصت هایی که برای ما بوجود می آید تکرار شدنی نخواهند بود و اگر ما فرصتی
را که اکنون برایمان بوجود آمده را به بهانه های واهی از دست بدهیم طبیعتا
به تاریخ و مردم خود ظلم کرده ایم و به نوعی هم می توان گفت پشت کردن به
این همه درخواست برای حضور در انتخابات یک کفران نعمت محسوب می شود که اگر
در آینده کشوربا مشکلات و معضلات عدیده ای روبرو شد باید در برابر مردم
پاسخگو باشد که چرا در زمانی که می توانست به کشور کمک کند از قبول
مسئولیت شانه خالی کند.
خاتمی در حال حاضر برای حضور در صحنه انتخابات دو
پیش شرط را تعیین کرده است که در صورت تحقق این پیش شرط ها وعده کرده است
که وارد انتخابات خواهد شد. یکی از این پیش شرط های خاتمی تفاهم با ملت
است که در سخنان اخیرش در جمع فرهنگیان عنوان کرده بود که در ۸ سال دولتش
توانسته بود با مردم به تفاهم برسد و احتمالا در این دوره هم دو از ذهن
نخواهد بود که در رسیدن به تفاهم با ملت مشکلی را پیش روی خود داشته باشد
.پیش شرط دوم خاتمی این است که تا چه مقدار امکان عملی شدن برنامه‌هایش
وجود دارد؟ این پیش شرط خاتمی با شرایطی که دولت نهم در طی این سه سال و
اندی برای کشور بوجود آورده مقداری تحققش سخت به نظر می رسد و همین امر
نیز تبدیل به بزرگترین دغدغه خاتمی برای حضور در انتخابات شده است و به
نظر می رسد در این میان مشاوران و نزدیکان او در این زمینه با بررسی هایی
که انجام خواهند داد می توانند کمک شایانی به تصمیم گیری خاتمی بکنند .
 اما از همه این مباحث که می گذریم در موضوع حضور خاتمی در انتخابات ، ساز
و کار چگونه آمدن خاتمی مهمتر از آمدنش است و این ساز و کار چگونه آمدن
است که می تواند سبب شود در کشور تغییر بوجود آید و قطعا باید در این
زمینه بررسی های فراوانی از سوی اصلاح طلبان صورت بگیرد.در پایان این سطور
اگر خاتمی سرانجام تصمیم به حضور در انتخابات گرفت باید به چند نکته توجه
کند:۱- شرایط امروز کشور با شرایط سال ۷۶ بسیار متفاوت است و به قولی کشور
کاملا یکدست شده است و به هم زدن حیاط خلوت اصولگرایان در این موقعیت قطعا
دارای تبعاتی خواهد بود که باید از الان برای این مسائل برنامه ریزی شود و
به همین دلیل خاتمی در این دوره باید با استفاده از تجربه ۸ ساله ای که در
دولت دارد بسیار مقاو تر از گذشته و همراه با ایسادگی استوار به فکر
پیروزی در انتخابات باشد.۲- خاتمی به طور حتم ظرفیت و سرمایه ای برای کشور
محسوب می شود و اگر این دوره بیاید و در انتخابات هم پیروز شود برای اصلاح
کشور باید با اعتماد به نفسی بالا و انگیزه و روحیه ای مضاعف فعالیت خود
را از سر بگیرد تا بتواند کشور را از وجود این مشکلاتی که در این مدت
کوتاه به وجود آمده تهی کند و اگر بخواهد طبق رویه هشت ساله اش در دولت
اصلاحات عمل کند شاید کار به جایی نرسد و باز نقطه سر خط بماند.